Subscribe
Ένα αγόρι παρακολουθούσε τη γιαγιά του να γράφει ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:
‘‘Γράφεις για αυτά που κάναμε; Είναι για ‘μένα η ιστορία σου;’’ Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει και είπε στον εγγονό της:
‘’Ναι, βέβαια, για ‘σένα γράφω, αλλά πιο σημαντικό ακόμα είναι το μολύβι το οποίο χρησιμοποιώ. Ελπίζω όταν μεγαλώσεις κι εσύ να είσαι κι εσύ σαν αυτό το μολύβι.’’
Παραξενεμένο το παιδί, κοίταξε το μολύβι. Δε φαινόταν και πολύ ιδιαίτερο.
‘’Μα αυτό το μολύβι μοιάζει με όλα τα μολύβια που έχω δει.’’
‘’Εξαρτάται από το πώς το βλέπεις. Έχει πέντε γνωρίσματα που, αν καταφέρεις να τα διατηρήσεις, θα σε κάνουν έναν άνθρωπο που θα έχει πάντα γαλήνη στη ζωή του.’’
‘’Πρώτο Γνώρισμα: Είσαι ικανός για εκπληκτικά πράγματα, αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάς πως υπάρχει ένα χέρι που καθοδηγεί τα βήματά σου. Αυτό το χέρι το ονομάζουμε Θεό και Εκείνος πάντα μας οδηγεί σύμφωνα με το θέλημά Του.’’
‘’Δεύτερο Γνώρισμα: Πότε πότε, πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά μετά, είναι πιο μυτερό και γράφει καλύτερα. Έτσι κι εσύ, πρέπει να μάθεις να υπομένεις κάποιους πόνους και λύπες, επειδή αυτά θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.’’
‘’Τρίτο Γνώρισμα: Το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιήσουμε γόμα και να σβήσουμε οποιοδήποτε λάθος. Αυτό σημαίνει ότι το να διορθώνεις κάτι που έκανες δεν είναι κακό. Βοηθάει ώστε να μείνουμε στο δρόμο της δικαιοσύνης.’’
‘’Τέταρτο Γνώρισμα: Αυτό που πραγματικά μετράει σε ένα μολύβι δεν είναι το εξωτερικό ξύλο, αλλά ο γραφίτης που υπάρχει μέσα. Οπότε πάντα να προσέχεις αυτό που έχεις μέσα σου.’’
‘’Και τέλος, το πέμπτο γνώρισμα του μολυβιού: πάντοτε αφήνει ένα ίχνος. Έτσι ακριβώς, πρέπει να ξέρεις πως οτιδήποτε κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ένα ίχνος, οπότε πρόσεχε να έχεις σύνεση σε οτιδήποτε κάνεις’’.
