The Land Of Utopia

Καλώς ήρθες στον Κόσμο μου! Εδώ μπορείς να μείνεις όσο θέλεις, να μιλήσεις, να στοχαστείς, να ακούσεις... Στον κήπο μου βασιλεύει η Αλήθεια, το Γέλιο και η Αγάπη. Δεν έχει σημασία πώς έφτασες ως εδώ, αν σε έφερε η αναζήτηση ή η τύχη. Σημασία έχει πως ήρθες. Μείνε λίγο... Εξερεύνησε τον Κόσμο μου... Καλό ταξίδι...

Songs I love

Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον - Απόσπασμα

«...κάποια μέρα, Ιωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρε, θα μάθεις πως η ανευθυνότητα δεν αποδίδει. Η ζωή είναι το άγνωστο κι αυτό που παραμένει άγνωστο· ένα μόνο είναι γνωστό: πως ερχόμαστε στον κόσμο τούτο για να τρώμε, για να παραμείνουμε ζωντανοί όσο μπορούμε περισσότερο».



‘Ένας γλάρος δεν αντιμιλά ποτέ στο Συμβούλιο τού Σμήνους, αλλά η φωνή του Ιωνάθαν ξέσπασε.

«Ανευθυνότητα; Αδέλφια μου!» φώναξε. «Ποιός είναι πιο υπεύθυνος από το γλάρο που ανακαλύπτει κι ακολουθεί ένα νόημα, έναν ανώτερο σκοπό στη ζωή; για χίλια χρόνια τσαλαβουτούμε ψάχνοντας να βρούμε ψαροκεφαλές, αλλά τώρα έχουμε ένα σκοπό στη ζωή - να μάθουμε, να ανακαλύψουμε, να 'μαστε λεύτεροι! Δώστε μου μια ευκαιρία μόνο, αφήστε με να σας δείξω τι ανακάλυψα...».
Το Σμήνος θαρρείς πως ήταν πέτρινο.
«Δεν ανήκεις πια στην Αδελφότητα» φώναξαν όλα μαζί, και μονομιάς έκλεισαν τ' αυτιά τους και του γύρισαν τις πλάτες.
Ο Ιωνάθαν Γλάρος πέρασε τις υπόλοιπες του μέρες μόνος, αλλά πέταξε μακριά, πιο μακριά από τους Πέρα Βράχους. Ήταν θλιμμένος όχι από μοναξιά, αλλά γιατί οι γλάροι αρνήθηκαν να πιστέψουν στο μεγαλείο της πτήσης που τους περίμενε· αρνήθηκαν ν’ ανοίξουν τα μάτια τους καί να δουν.
Κάθε μέρα μάθαινε περισσότερα. ‘Έμαθε πως μια βουτιά μπορούσε να τον βοηθήσει να ανακαλύψει τα σπάνια και νόστιμα ψάρια που κολυμπούσαν κοπαδιαστά δέκα πόδια κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού: δε χρειαζόταν πια ψαρόβαρκες και μπαγιάτικο ψωμί για να επιζήσει. Έμαθε να κοιμάται στον αέρα, ακολουθώντας νυχτερινή πορεία πάνω στο θαλασσινό αγέρι και καλύπτοντας εκατό μίλια απ’ το ηλιοβασίλεμα ως τα ξημερώματα. Με τον ίδιο εσωτερικό του έλεγχο, πετούσε μες από βαριά θαλασσινή ομίχλη κι ανέβαινε ακόμα πιο ψηλά στον αστραφτερό καθαρό ουρανό... ενώ την ίδια ώρα όλοι οι άλλοι γλάροι στέκονταν στη στεριά μέσα στην καταχνιά και τη βροχή. ’Έμαθε να πετάει με τους αψηλούς ανέμους βαθιά πάνω απ’ τη στεριά, να βρίσκει εκεί για να τραφεί νόστιμα έντομα.
‘Οτι είχε κάποτε ελπίσει να προσφέρει στο Σμήνος το κέρδιζε τώρα μόνο για τον εαυτό του· έμαθε να πετάει, και δε μετάνιωσε για το τίμημα που χρειάστηκε να πληρώσει. Ο Ιωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος ανακάλυψε πως η πλήξη κι ο φόβος κι ο θυμός είναι η αιτία που η ζωή ενός γλάρου είναι τόσο σύντομη, κι όταν αυτά χάθηκαν από τη σκέψη του, έζησε μια πραγματικά μακριά κι ευχάριστη ζωή.

1 σχόλια:

Alice Iocco είπε...

Διάλλεξες ένα πολύ όμορφο κομμάτι απ'το βιβλίο που άλλαξε την ζωή πολλών εφήβων και της έδωσε χρώμα και σκοπό.
Διαβάζοντας προσεκτικά το βιβλίο αυτό, ανακαλύπτεις νοήματα που είναι υπέροχα κι όταν τα εμβαθύνεις τρυπώνουν στην ψυχή σου και μένουν εκεί για μιά ζωή.
'Οταν ''πετώντας'' μάθεις να βλέπεις και πέρα απ'αυτά που φαίνονται, ανακαλύπτεις σαν ένας άλλος Ιωνάθαν ..τον πραγματικό σκοπό της ζωής και σου ανοίγεται ένας άλλος κόσμος....Είναι ανάταση ψυχής τελικά .
'Οσοι κατάφεραν να πετύχουν ότι κι ο Ιωνάθαν, τώρα πετούν μαζί του για μια ζωή....

wibiya widget