The Land Of Utopia

Καλώς ήρθες στον Κόσμο μου! Εδώ μπορείς να μείνεις όσο θέλεις, να μιλήσεις, να στοχαστείς, να ακούσεις... Στον κήπο μου βασιλεύει η Αλήθεια, το Γέλιο και η Αγάπη. Δεν έχει σημασία πώς έφτασες ως εδώ, αν σε έφερε η αναζήτηση ή η τύχη. Σημασία έχει πως ήρθες. Μείνε λίγο... Εξερεύνησε τον Κόσμο μου... Καλό ταξίδι...

Songs I love

Για την Μαμά μου, για τη Μαρία και για τη Μαίρη....

Θα σ΄αγαπώ ό,τι κι αν γίνει

της Debi Gliori
(Μαμά αλεπού και το αλεπουδάκι)



Ο Μικρός ήταν πολύ κακόκεφος.Κλείστηκε στο δωμάτιο κι άρχιζε να στριφογυρίζει
κι όλα τα πράγματα ν΄ αναποδογυρίζει. Τις ζωγραφιές από τον τοίχο ξεκολλούσε
κι όλα τα παιχνίδια του χαλούσε.
«Θεέ μου!» είπε η Μαμά «τι έχεις πάθει;» «Είμαι ένα ανάποδος
και γκρινιάρης μικρός και κανείς δε μ΄αγαπάει» είπε ο μικρός.

«Μικρέ μου» είπε η Μαμά « όπως και να ΄σαι, εγώ πάντα θα σ΄αγαπώ».
« Κι αν ήμουνα αρκούδος, πάλι θα με φρόντιζες και θα μ΄ αγαπούσες;» ρώτησε ο Μικρός.
«Φυσικά» είπε η Μαμά. «Εγώ θα σ΄ αγαπώ ό, τι κι αν γίνει.»
«Αν όμως γινόμουν πράσινο έντομο, πάλι θα μ΄αγαπούσες, πάλι θα με αγκάλιαζες και θα με φιλούσες;»
«Φυσικά» είπε η Μαμά. «Εγώ θα σ΄ αγαπώ ό, τι κι αν γίνει»
«Ό, τι κι αν γίνει;» είπε ο Μικρός και χαμογέλασε. «Κι αν ήμουνα κροκόδειλος;»
«Θα σε αγκάλιαζα και θα σε αγαπούσα και τη νύχτα θα σου τραγουδούσα», είπε η Μαμά.
« Χαλάει ποτέ η αγάπη;» ρώτησε ο Μικρός. «Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει; Κι αν ναι, μπορείς άραγε να
την κολλήσεις, να τη φτιάξεις και να τη χτίσεις; »

«Α, δεν ξέρω» είπε η Μαμά « το μόνο που ξέρω είναι ότι θα σ΄ αγαπώ για πάντα».
«Κι όταν πεθάνουμε και χαθούμε, θα μ΄αγαπάς ακόμη;» είπε ο Μικρός. «Θα υπάρχει ακόμα η αγάπη;»
Η Μαμά πήρε στην αγκαλιά της τον Μικρό και κοίταξαν μαζί από το παράθυρο τον ουρανό.
Το φεγγαράκι έφεγγε ψηλά και τ΄αστεράκια ήταν φωτεινά. «Κοίτα, Μικρέ, τ΄αστεράκια
πώς λάμπουνε στον ουρανό. Ξέρεις πως πολλά απ΄αυτά έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια πια;»

«Τα βλέπεις όμως πώς φωτίζουν ακόμα στον ουρανό;

Η αγάπη είναι σαν τ΄ αστέρια: ποτέ δεν πεθαίνει
και πάντα φωτίζει».

2 σχόλια:

Alice Iocco είπε...

Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη ψυχική και πνευματική ανάγκη του ανθρώπου..
H αγάπη της μητέρας είναι ενστικτώδης, άνευ όρων, και για πάντα.
Η μητρική αγάπη,εξακολουθεί να παραμένει ένα μυστικό, μια ανεξήγητη έκφραση , όπως και τα μυστήρια της δημιουργίας. . . . .
Γιατί βρίσκεις σ'αυτήν, τη θυσία,την αφοσίωση, την λάμψη ,την αδιάκοπη προσφορά κι όλα αυτά στο έπακρο με ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ !
Αυτό το τελευταίο ....είναι και η διαφορά απ'όλες τις άλλες αγάπες ( ακόμη και απ'την αγάπη του παιδιού προς τη μάνα) ,και το πιστεύω ακραδάντως αυτό.
Αν ψάξει κανείς μέσα σ'όλες τις άλλες αγάπες, σίγουρα θα βρει ίχνη ανιδιοτέλειας και πολλές φορές κρυμμένα καλά , συνειδητά κι ασυνείδητα....
Η αγάπη της μητέρας είναι ''παράδοξη'' ,γιατί είναι μεν πολύ εύκολο να αγαπά το παιδί της ,όμως πρέπει ταυτόχρονα να του επιτρέπει να απομακρύνεται απ'αυτήν καθώς μεγαλώνει....

Alice Iocco είπε...

.....Αν ψάξει κανείς μέσα σ'όλες τις άλλες αγάπες, σίγουρα θα βρει ίχνη ανιδιοτέλειας .....

ιδιοτέλειας* ( sorry ;) )

wibiya widget